راحتی :  مهمترین عامل در بكارگیری سیستم های هوشمند ،  ایجاد راحتی برای ساكنین ساختمان است. به این معنا كه هر یك از ساكنین بر اساس سلیقه خود با كنترل دلخواه روشنایی، دما و دیگرزیرسیستم های هوشمند سازی ، محیط دلپذیری را برای خود ایجاد می نمایند .

بهینه سازی : هدف دیگر از بكارگیری سیستم های هوشمند بهینه سازی مصرف انرژی است .با استفاده از این سیستم انرژی همواره به طور معقول ومنطقی مورد استفاده قرارمیگیرد و به دلیل كنترل همه جانبه، تلفات آن به طور چشمگیری كاسته می شود.بررسی ها نشان می دهد با بكارگیری یك منطق كنترلی صحیح تا میزان 40 درصد از انرژی مصرفی در ساختمان هوشمند كاسته خواهد شد .

كاهش هزینه : با توجه به آنكه مصرف انرژی كاملا در كنترل قرار دارد،بهای پرداختی تاحد قابل قبولی به میزان انرژی مفید مصرفی نزدیك است . به این معنا كه كاربر تنها هزینه واقعی انرژی مورد نیاز رامی پردازد .

انعطاف پذیری : پیاده سازی یك استاندارد باز در هوشمند سازی ساختمان ، باعث انعطاف پذیری سیستم های كنترلی ساختمان می شود . به این معنا كه منطق تعریف شده برای كنترل ، همواره قابل تغییر است بدون آنكه نیازی به تغییرات فیزیكی و سخت افزاری در ساختمان باشد.

كنترل یكپارچه : سیستم هوشمند امكان كنترل یكپارچه كل ساختمان را میسرمی سازد.به نحوی كه المانهای كنترلی دردورترین نقاط ساختمان هم به راحتی مانیتور و كنترل می شوند و نیازی به مراجعه به نقطه كنترلی نیست.